ดอกไม้เมืองหนาวแข่งกันอวดช่อชูไสวต้อนรับอาคันตุกะแปลกหน้าที่เยี่ยมหน้ามามองหาความหนาวให้พอได้หายคิดถึงในสถานการณ์ที่ภาวะโลกร้อนกร่อนฤดูเก่าๆ หายไป
  

 

ฝนตกตลอดเส้นทางเมื่อหย่อนตัวจมอยู่ภายใต้เบาะรถ ระยะทางจากกรุงเทพฯปลายทางเชียงรายช่างหน้าหน่ายใจนัก ฉันมองเห็นสองข้างทางระยิบยับไปด้วยแสงกระทบน้ำฝนกับไฟนีออน ขณะเพื่อนร่วมทางต่างชิงหลับใหลไปอย่างสุขารมณ์  ปล่อยบางเพื่อนเท่านั้นดอกที่เฝ้าคอยนับหลักกิโลเมตร
  

 

“เชียงรายรำลึก” เพื่อนร่วมทางที่มากประสบการณ์ท่องชื่อเพลงดังๆ ขณะใจของฉันยังเพรียกหาเชียงรายเมื่อครั้งเก่าเคยเยือน ครั้งนี้ประสบการณ์สอนให้ตื่นเพื่อรับรสสองข้างทางให้อิ่มใจ แต่ฟ้าฝนก็ไม่เป็นใจนัก กระนั้นฉันยังได้เห็นความงามอีกแบบ ยามเมื่อถนนในฤดูหนาวนองหน้าด้วยน้ำตาแห่งฟ้า
 
  

เสียงของยามเช้ากลางเมืองเชียงรายปลุกเรียกทุกคนให้ตื่น อาการกุลีกุจอของเพื่อนร่วมทางทำให้ฉันขยันยิ้ม ยามที่ภาระหน้าที่ขังรวมพวกเราเอาไว้ในห้องแคบๆ ทำให้เยาว์วัยแย้มหน้ามาทายทักได้อย่างง่ายดาย แม้แต่อาการกระปลกกระเปลี้ยเพลียแรงก็พลันหายไปด้วย เสน่ห์ของเชียงรายเริ่มต้นต้อนรับเราเสียแล้ว
  
สายหมอกกล่าวต้อนรับอย่างอ่อนโยน สายลมหนาวก็ไม่น้อยหน้ากระซิบกระซาบอยู่ริมหู ฉันอิจฉาเจ้าของร่างที่นั่งคร่อมอยู่บนหลังมอเตอร์ไซค์บนถนนสายเดียวกันนี้ สายลมหนาวจะกระซิบคำรักรัญจวนเพียงไหนหนอ แหล่ะที่สำคัญสายฝนตลอดคืนนั้นด้วยทำให้ยามเช้าที่เรามองเห็น ณ เมืองเชียงรายฉ่ำชื่นไปด้วยรอยยิ้มเฉียบเย็น
  
เส้นทางอันเป็นเอกลักษณ์บ่งบอกถึงอัตลักษณ์ความเป็นตัวตนของภูมิภาคทำให้ใครต่อใครอดหวั่นไหวไปกับทางโค้ง ขอบถนนที่มองต่ำลงไปยังเห็นยอดไม้ ใจใครเหล่านั้นตื่นกับภาพเบื้องหน้า หน้าต่างบานคุ้นเคยเผยตัวว่าหน้าต่างบานอื่นๆ ในสถานที่อื่นก็น่าตื่นใจนัก
  
โรงเรียนกลางโค้งเขา..เอ่ยต้อนรับเราในวันแรก..ดอกไม้ที่ฉันฝันถึงโบกมืออยู่ตรงโน้นตรงนี้ ใกล้ชิดกับผู้คน คนเมืองกรุงทั้งหลายต่างพรรณนาความงามที่ได้เห็นมิหยุดหย่อน “ถ้าไปปลูกกลางกรุงคงตายในสองวัน” ฉันแอบพยักหน้าให้กับคำพูดนั้น อัตลักษณ์ความเป็นตัวตนของแต่ละที่ช่างงามแตกต่างกัน
 
 
 
ห้วยไร่สามัคคี โค้งขอบนี้ถูกปลูกสร้างอาคารเรียนเรียงตามขอบถนน เด็กๆ ต่างชาติพันธุ์ส่งเสียงสำเนียงภาษาที่นิ่งฟังแล้วก็ดูคล้ายยังไม่นิ่งพอ อาจเป็นใจของคนแปลกถิ่นก็ได้ที่ยังยึดติดกับขนบของคนภาคกลาง
 
“โจทย์ของผมคือการสร้างอาชีพให้กับคนพื้นถิ่น ผมเริ่มต้นนับจากศูนย์เด็กๆ ชนเผ่าที่หลากหลายทางชาติพันธุ์และภาษา พวกเขาต้องการอาชีพที่ยังดำรงอยู่ได้ของโลกที่พัฒนาไป”
 
คำพูดยิ้มๆ ของผู้อำนวยการโรงเรียนเล่าเรื่องราวของโรงเรียน ซึ่งอดีตเคยมีชื่อเป็นโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน แหล่งอันอุดมไปด้วยต้นฝิ่นและกัญชา ฉันเห็นด้วยกับความเล่านั้นทุกที่ล้วนมีตัวตนเป็นของตนเองมิสามารถลอกเลียนแบบกันได้ นึกถึงโจทย์ของตัวเองที่กำแน่นมาหลายปี เอ..หรือว่าฉันตีโจทย์ไม่แตกเอาเสียเลย!!!
 
ฉันทอดตามองต้นฝิ่นอวดดอกช่อน้อยลอออยู่ในม่านตา..เป็นดอกไม้ที่ใครต่อใครเพรียกหาความงามเมื่อครั้งมีโอกาสเดินทางมาเยือนเมืองเหนือสักคราครั้ง แน่ล่ะพระตำหนักดอยตุงเนืองแน่นไปด้วยผู้คน สีสันของเสื้อกันหนาวพราวเสน่ห์เสมอ ฉันกระชับกล้อง กระชับเสื้อกันหนาวเนื้อผ้าบาง เผลอถอนหายใจ กระไออุ่นพวยพุ่งออกมาเป็นควัน โอ้เชียงรายคราวนี้ให้หนาวใจนัก
 
 ขอบโค้งถนนยังคงทรงเสน่ห์ขณะหนึ่งวันของเรามัวหม่นในม่านหมอกด้วยฤทธาแห่งฝนหลงฤดู ยังดอก..ดวงอาทิตย์ยังมิลืมหน้าที่ส่องแสงมาแต่น้อยผ่านม่านเมฆบนฟ้า ฉันพยักยิ้มให้กับช่องแสงสว่างเล็กๆ นั้น แม้ในวันที่มืดหม่น ฟ้าก็ยังคงงามอยู่เสมอ..ขอบคุณถนนทุกเส้นที่ปูลาดไว้ให้เดิน

Comment

Comment:

Tweet

^^
คุณโฮล์ม..
กำแน่นขึ้นทุกปี
วางก็แทบไม่เป็นแล้วค่ะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

big smile

#10 By มิตร on 2010-12-22 09:24

ขอบคุณค่ะคุณครู

รู้สึกนุ่มนวลในอารมณ์แต่เช้า
ด้วยภาพด้วยเรื่องที่ได้ฟังคุณครูบอกเล่าเอามาฝาก Hot! big smile

คุณครูกำโจทย์และพยายามตีโจทย์
แต่ดิฉันยังไม่มีโจทย์เลย cry

โจทย์ที่เคยมีเมื่อตอนอัตตายังแรงกว่านี้
ก็ถูกโยนทิ้งไปตามรายทางเสียหมดแล้วค่ะ big smile

#9 By Mrs. Holmes on 2010-12-22 09:04

^^

ว้าวคุณทิว..ทำเอาอิ่มอุ่นละมุนขึ้นด้วยบทกวีค่ะ

ขอบคุณนะคะ

big smile

#8 By มิตร on 2010-12-22 09:02


ช่อผกาไหวในม่านหมอก
ข้างนอกถนนโค้งไกลในวัน
เดินทางท่องไปเที่ยวใจฝัน
ท่องจำคำฉันแม้วันหม่น

ชูช่อกิ่งก้านอันนานเนา
เรื่องเก่าหรือใหม่ใจต่างคน
ต่างหยุดต่างท่องไกลในผองตน
อันเวียนวนถนนไกลในต่างเดิน

ม่านหมอกหนาอีกฟ้าไกล
กระจ่างใสในรอแถวแนวเนิน
เพ่งพินิจทั้งจิตใจให้เพลินเพลิน
ไม่หมางเมินเดินไปในม่านหมอก

กลีบปลิดริดลงโรยร่วง
ทั้งปวงล่วงไปในทางข้างนอก
เดินทางไกลมใจข้างในบ่งบอก
หมอกหนาใจใฝ่หาอีกครา ชูช่อ

big smile

#7 By ทิว แอด ไฟน์ on 2010-12-22 08:51

ถึงคุณบอย..หวังว่าคงแวะเข้ามาอีกครั้งนะคะ

ได้รับหนังสือแล้วเมื่อเย็นวานค่ะ..เข้าบล็อกคุณบอยไม่ได้เลย
จะเข้ามาขอบคุณสำหรับมิตรภาพและความอารีของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กๆ ค่ะ
ขอบคุณเหลือเกินค่ะคุณบอย..เมล็ดพันธุ์ที่ได้ปุ๋ยดีๆ ย่อมเติบโตขึ้นเสมอค่ะ

big smile

#6 By มิตร on 2010-12-22 08:49

คิ้งส์ก็ไปเชียงรายด้วยค่ะครู วันสุดท้ายจบที่ภูชี้ฟ้าค่ะbig smile

#5 By โต๊ะคิ้งส์ on 2010-12-21 21:35

โอ้ย..ตามไปคอมเม้นต์ใครไม่ได้เลยsad smile

#4 By มิตร on 2010-12-21 21:28

กำลังจะไปเชียงราย เพื่อ "รำลึก" กับครอบครัวค่ะbig smile
confused smile

#2 By มิตร on 2010-12-21 19:36

เชียงรายรำลึก...big smile

#1 By โต๊ะคิ้งส์ on 2010-12-21 19:32