มิตรภาพในรั้วเล็กเล็ก

ฝนตกซ้ำๆ ในเวลาเดียวกันแทบทุกวัน

น่าแปลกที่ตกซ้ำๆ ได้อย่างแนบเนียน

รวมกันเรียกสิ่งซ้ำๆ ในธรรมชาติว่า "ฤดูกาล"

ในชั้นเรียน...เรียกสิ่งที่ต้องทำซ้ำๆ

ขณะควรเดินผ่านไปแล้วว่า "ซ้ำชั้น"

ฉันหมายถึง การเรียนรู้ซ้ำค่ะ

ประสบการณ์มักจะทำให้หลีกเลี่ยงความเจ็บปวดเป็นเมื่อเราโตเป็นผู้ใหญ่

ประสบการณ์มักจะทำให้ผู้ใหญ่แนบเนียนที่จะพลิกแพลงการกระทำ

ประสบการณ์ทำให้เด็กกลายเป็นผู้ใหญ่

มีตัวอย่างค่ะ...

เด็กเดินแถวกลับบ้าน เศษกระดาษแผ่นหนึ่งตกอยู่

เด็กทุกคนเดินผ่าน...ผ่าน...ผ่าน

ครูมอง...แถวนั้นต้องกลับมาตั้งแถวเดินออกจากโรงเรียนใหม่

แถวถัดมา

เดินผ่าน...ผ่าน...มีเด็กคนหนึ่งก้มลงเก็บ

ครูชม...

เด็กคนนี้เริ่มเติบโต

เด็กยิ้มแก้มปริ...พรุ่งนี้จะไม่พบเศษกระดาษบนพื้น

เด็กๆ แย่งกันเก็บขยะ

ผู้ใหญ่ขับรถมาจอด...เผลอทำกระดาษหล่นลงจากรถขณะเปิดประตู

เดินเหยียบและสนทนากับครู

ครูมอง...ที่เท้าผู้ใหญ่ตลอดเวลา...

ผู้ใหญ่ส่งยิ้มตอบกลับมา...พร้อมบทสนทนาที่ไม่รู้จบ

"ขึ้นรถเลยลูก พ่อรีบ"

ผู้ใหญ่ขับรถจากไปเศษกระดาษยังวางอยู่

เด็กถามครูว่า

"ครูขา...ลุงเขามองไม่เห็นกระดาษที่เขาทำหล่นค่ะ...เก็บไว้ให้เขาดีไหมคะ"

ครูยิ้ม...เด็กคนนี้เป็นผู้ใหญ่ที่เติบโต

พรุ่งนี้จะมีคนบอกว่า "มันไม่ใช่ของลุง"

และเด็กๆ คงมีคำถามตามมาอีกมากมาย

ครูต้องกินยาแก้ปวด???

เด็กๆ ต้องเรียนซ้ำๆ ถึงจะเข้าใจ

ผู้ใหญ่ๆ ต้องเรียนซ้ำๆ ถึงจะชำนาญ

ปล.ค่ะ ครูก็คงต้องซ้ำชั้นถึงจะเข้าใจและชำนาญค่ะ ฤดูกาลของเมืองไทยจะมีมากกว่าร้อนกับร้อนมากหรือเปล่านะ