มิตรภาพในรั้วเล็กเล็ก

นิ้วกลางกับนิ้วก้อยหนูไม่เท่ากัน?

เด็กชายวัยสี่ขวบยื่นมือเล็กๆ ให้ดู

ทุกๆ เช้า จะพบภาพนี้เสมอ

แรกทีเดียว..ทุกคนต่างตื่นตกใจกับคำถาม

คำถามเกี่ยวกับธรรมดาโลกของเด็กชาย

แต่เมื่อ...มันเป็นเรื่องธรรมดา

ทุกคนจึงหยุดใส่ใจ

คำถามธรรมดา...ที่เราต่างก็พบเจอ

ความไม่เท่ากัน

ความไม่เท่าเทียม

ความไม่เสมอภาค

ความเหลื่อมล้ำ

นิ้วมือคือสิ่งที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ขึ้น

เราต่างก็รู้ว่าด้วยเหตุใด..จึงมีความไม่ทัดเทียมอยู่ในนั้น

คำตอบคือ..เพื่อการเกื้อกูลกัน

แต่เนื่องจากความเป็นธรรมดาของคนเรา

มากมายจนตั้งข้อสงสัยกันมิหมด

หากเราอยากดำรงชีวิตอันเป็นสามัญ

หยุดการตั้งคำถาม..เป็นทางเลือกที่ถูกเลือก

นิ้วมือยังคงไม่เท่ากัน

เสียงคร่ำครวญของเด็กชายดังเป็นริ้วขบวน

บัดนี้อาจมีเพียงรอยยิ้มให้กับภาพที่เห็น

หรือมากกว่านั้นคือ..เสียงหัวเราะเบาๆ